Κάτι γνώριμο, μα σχεδόν ξεχασμένο, τραβά το βλέμμα του περαστικού στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Σε μία βιτρίνα της οδού Καρόλου Ντηλ ξεχωρίζουν χρώματα, υφές, γραμμές, μοτίβα και υλικά που κουβαλούν μνήμη, αλλά ταυτόχρονα μοιάζουν να μιλούν τη γλώσσα του σήμερα.
Η παρουσία των καλλιτεχνών από τον Βόλο στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί, όπως επισημαίνει η ίδια, ως «γεφύρωμα» ανάμεσα σε τόπους και γενιές. «Εμείς, οι πενηντάρηδες και άνω, έχουμε εικόνες από την υφαντική μέσα από γιαγιάδες, μητέρες, θείες. Είμαστε κρίκος μιας μεγαλύτερης αλυσίδας. Αν αυτός ο κρίκος σπάσει, η αλυσίδα χαλάει. Ίσως είναι το τελευταίο χρονικό όριο που μας δίνεται για να την επανενώσουμε και να αφήσουμε στις επόμενες γενιές κάτι ουσιαστικό», αναφέρει με συγκίνηση. Και πέρα από σύνορα και εποχές, η υφαντική παραμένει παγκόσμια τέχνη. «Απαντάται σε όλους τους λαούς. Μετά την τροφή, η ένδυση ήταν η πρώτη ανάγκη του ανθρώπου. Έτσι γεννήθηκε η υφαντική και ακολουθεί την ιστορία μας μέχρι σήμερα», καταλήγει.
Στις Βιτρίνες Τέχνης του ΟΤΕ, η κεντρική βιτρίνα φιλοξενεί έργα ξυλοτεχνίας, ενώ οι δύο ακριανές παρουσιάζουν δημιουργίες υφαντικής, συνθέτοντας ένα ενιαίο αφήγημα υλικών, μνήμης και μορφών. Την επιμέλειά τους έχει ο Γιάννης Αργυριάδης.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: ypaithros.gr | Συντάκτης: ypaithros.gr
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκην με την άποψη του energy942.gr (φωτογραφίες από διαδίκτυο).
