Η ιστορία της Αλεξάνδρας Παπαδιαμαντάκη δεν ξεκινά σε ελαιώνες, μύλους και ποτηράκια γευσιγνωσίας. Ξεκινά σε ανασκαφές, βιβλιοθήκες και αίθουσες διδασκαλίας. Αρχαιολόγος και φιλόλογος, με χρόνια εργασίας στο συγκεκριμένο χώρο, η κα Παπαδιαμαντάκη είχε χαράξει μια πορεία που φαινόταν δεδομένη.
Τα ποτηράκια της γευσιγνωσίας
Κάποτε οι κριτές χρησιμοποιούσαν τα γνωστά μπλε ποτηράκια, ώστε να μην επηρεάζονται από το χρώμα του ελαιολάδου. Με τον καιρό όμως διαπιστώθηκε ότι το μπλε γυαλί αλλοίωνε την οπτική καθαρότητα. Έτσι υιοθετήθηκαν τα κόκκινα ποτήρια, ουδέτερα ως προς την αντίληψη του χρώματος, επιτρέποντας πιο αντικειμενική αξιολόγηση.
Σύμφωνα με την κυρία Παπαδιαμαντάκη, το ελαιόλαδο δεν αποτελεί αποκλειστικό γνώρισμα της Ελλάδας. Και άλλες περιοχές διεθνώς παράγουν εξίσου ποιοτικά ελαιόλαδα, με διαφορετικά αρωματικά και γευστικά στοιχεία, αναδεικνύοντας τον πλούτο και τη μοναδικότητα του κάθε τόπου. «Εγώ θα πω πολύ καλά τα ελαιόλαδα της Ισπανίας. Για μένα η Ισπανία έχει εξαιρετικά ελαιόλαδα και έχει και πολύ καλή τεχνογνωσία στην παραγωγή του. Εάν τα έβαζα σε μια σειρά θα ήταν Ισπανία, Ελλάδα και Ιταλία στην τρίτη θέση. Η Τυνησία είναι πολύ ανερχόμενη δύναμη. Υπάρχουν και άλλες χώρες, αλλά σε κάθε περίπτωση έχει πολύ μεγάλη σημασία και η ποιότητα να είναι κάτι σταθερό επί σειρά ετών, να μην είναι κάτι πολύ καινούργιο δηλαδή.
Πηγή: ypaithros.gr | Συντάκτης: Χρυσοχόου Αφροδίτη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκην με την άποψη του energy942.gr (φωτογραφίες από διαδίκτυο).
